Donatie van 1 miljoen euro geïnspireerd door effectief altruïsme beweging

Steven Le Poole startte drie jaar geleden als financieel directeur bij Lagerwey, een ontwerp- en productiebedrijf voor windturbines. Gevoed door de beweging van het effectief altruïsme* zat hij al langere tijd te broeien op een idee om vanuit zijn positie iets te doen tegen kindersterfte. Toen een grote investeerder aanklopte werd het idee concreet. Hij bedong een flinke donatie bij succesvolle verkoop van de onderneming. Het werd uiteindelijk een bedrag van een miljoen euro.

Waar begon het idee om dit te doen?
In de zomer van 2016 zat ik met Huib Morelisse, toen CEO van Lagerwey, aan tafel met een belangrijke investeerder. Deze wilde in Lagerwey investeren, maar was bezorgd dat Huib en ik niet op onze post zouden blijven. Op zoek naar de spreekwoordelijke gouden handboeien had hij wel oren naar ons idee: een deel van de winst bij verkoop schenken aan twee, specifieke goed doelen.  Huib’s vrouw heeft Parkinson dus zou hij een stichting hiervoor opzetten. Ik verloor in 2003 mijn zoontje van acht maanden waarna ik Max Foundation opzette met Joke, mijn vrouw. Ik ben hier al jaren niet meer actief, maar wilde altijd nog iets doen vanuit mijn huidige rol.

Hoe uniek is deze constructie?
Het op deze manier doen, dat heb ik niet eerder gehoord. Er is wel een hedgefund in Londen, The Children’s Investment Fund. Oprichter Chris Hohn startte dit fonds met het expliciete doel kinderen een beter leven te geven. Bij winstgeving zou er altijd 2% naar het doel gaan. Dit is ook altijd in mijn hoofd blijven hangen; ik vond het fascinerend.

Chris Hohn’s aanpak inspireerde jou. Wat heeft nog meer meegespeeld om dit te doen?
Nadat ik wegging bij Max Foundation had ik altijd wel in mijn achterhoofd dat ik op een andere manier wat significants wilde bijdragen. Ik las onder andere het boek van Peter Singer, een bekende filosoof op het gebied van ethiek over effective altruism (een mooie recensie over Singer's boek lees je hier). Singer schrijft bijvoorbeeld dat als je positieve impact wilt hebben, je bij een goed doel kan gaan werken. Maar je kunt ook gewoon blijven doen wat je goed doet, en een percentage van je salaris opzij zetten. Dit hoort bij de gedachtegoed van effective altruisme. Dit sprak onze investeerder ook aan, omdat het eigenlijk heel zakelijk gedacht is: hoe behaal je maximaal rendement met jouw capacitiet en vermogen?   

Had deze toekomstige donatie invloed op de onderhandelingen?
Voor mij wel. Want, oh ja, ik bedenk me nog een andere inspiratiebron. Ik zag jaren terug een TED-talk over hoe mensen onderhandelen. Mannelijke onderhandelaars staan er bekend om dat ze harder knokken voor zichzelf. Vrouwen zijn terughoudender. Behalve als het naasten treft, zoals hun kinderen. Dan komt er een kracht boven die mannen weer minder goed kennen. Leuke manier om erover na te denken toch? Maar ik herkende dat wel nu. Zo zaten we een keer een meeting waar het moeizaam ging. Er hadden zich flink wat tegenvallers opgestapeld.

Normaal gesproken blijf ik dan kalm. Maar dit keer kwam de donatie aan Max Foundation in gevaar en raakte ik van de kook. Ik klapte mijn laptop dicht en stormde de kamer uit. Omdat het zo out of character was voor mij maakte het indruk op de anderen. De volgende ochtend was het probleem opgelost.

Begin 2017 begonnen de onderhandelingen om Lagerwey te verkopen aan Enercon, internationaal marktleider op het gebied van direct drive windturbines. Dit exit-traject heeft ongeveer een jaar geduurd; eind vorig jaar was het officieel. De investeerders hebben een prachtig rendement gemaakt op de verkoop. Maar in deze tijden van Dijsselbloem’s kritiek op hoge bonussen, zou dit weleens een manier kunnen zijn om mensen in beweging te houden. Want voor mij en Huib speelde het mee. We weken niet van onze plek toen het minder ging. En toen het goed ging, vochten we er nog harder voor. Dat doet een bonus normaal gesproken. Natuurlijk waren wij persoonlijk betrokken bij het specifieke doel. Maar ‘de jeugd van tegenwoordig’ is nu veel meer bezig met de maatschappelijke verantwoordelijkheid van bedrijven. Hoe fantastisch zou het zijn als dit mainstream zou worden?

Kunnen we het de Nieuwe Bonus noemen misschien?
Ja waarom niet!

Er gaat zo veel geld om in dit soort transacties. Een paar procent naar een goed doel, dat voel je nauwelijks lijkt me. Waarom doet niet iedereen dit?
Ondernemen is hard werken. Er moeten veel puzzelstukje op hun plaats vallen. Je kunt nooit zomaar van een groot succes uitgaan. De meeste mensen in het bedrijfsleven snappen daarom niet dat je van tevoren ‘onnodig’ geld weggeeft. Om zoiets te durven voorstellen aan degene die dat aanbiedt, moet je stevig in je schoenen staan. Het doel ligt mij heel nauw aan het hart, daarom maakte ik me er zo hard voor. Maar ik vond het wel bijzonder dat onze investeerder er voor open stond. We hadden geluk dat hij met deze constructie, en specifiek onze doelen instemde.

Veel donoren willen anoniem blijven. Waarom wil je dit verhaal eigenlijk delen?
Een goed leven hebben voor mijn hele gezin vind ik belangrijk, zeker. Toch krijg ik méér kippenvel van die miljoen die weggeef dan van wat ik er zelf aan verdien. Ik hoop anderen op het idee te brengen dit ook te doen, op hun éigen manier. Het kan lastige zakelijke discussies echt naar een hoger plan tillen. Wat mij betreft worden dit soort constructies in de toekomst vanzelfsprekend; de Nieuwe Bonus inderdaad.

Voor vragen of suggesties kun je contact opnemen met onze communicatiemanager Bram Pauwels bram@maxfoundation.nl

*Meer informatie over effective altruism vind je op deze website 

Interview door Ania Sharwood

Terug naar het nieuwsoverzicht